Dzierżawa wsi Tatiłowka

Wzór kancelaryjny – skrótowa kopia przywileju na dzierżawę wsi prawem dożywotnim. Jag Przybytki 1261/1951 k. 112.

Wieś Tatiłowka vel Tajatowka leży zapewne w powiecie nowogrodzkim-siewierskim późniejszego województwa czernichowskiego. Boniecki (t. 10, str. 268) tak pisze o Olbrachcie Kochanowskim: „Wojciech; czyli Olbracht, rotmistrz, sędzia ziemski bracławski 1626 roku i poborca bracławski 1628 r., poseł na sejm 1634 r…. W 1633 r. otrzymał Tałajówkę, w nowogrodzkiem…”. Zważywszy na fakt, że województwo czernichowskie zostało ustanowione w 1635 roku, zapis „księstwo siewierskie” (używany w przywileju) jest całkowicie uzasadniony.

Warto przy tym wspomnieć, że jeszcze w roku 1646 nie było oficjalnego rozgraniczenia między powiatem starodubowskim a województwem czernichowskim. Inny przedstawiciel tej rodziny imieniem Jan był w latach 1629-1632 horodniczym starodubowskim (Urzędnicy WKsL spisy t. IV ziemia smoleńska i woj. smoleńskie XIV-XVIII wiek, poz. 1824), co wcale nie oznacza, że posiadał dobra na obszarze powiatu starodubowskiego – mógł je posiadać w otoczeniu Nowogrodu Siewierskiego.

Wzór kancelaryjny przepisał i zredagował Jakub Brodacki.

================================================================

Wieś Tatiłowka nazwana w Ks[ię]stwie Siewierskim leżąca prawem dożywotnim

Władysław IV

Oznajmujemy etc. iż my w dobrej pamięci mając znaczne urodzonego Olbrychta Kochanowskiego sędziego bracławskiego zasługi, które on jako Ś[więtej] Pamięci królowi JM panu ojcu naszemu tak jego i Rz[eczy]pospoli[tej] od wielu lat w różnych ekspeditiach począwszy od multańskiej i też wołoską, inflantską, tak przy królu JM samym, jako i w oczach Rz[eczy]p[ospoli]tej potym oddawał i przy dostojeństwie JKM zawsze bonar [?] partium cuis zostawał w moskiewskich zasię potym wszystkich ekspeditiach statecznie z znaczną odwagą zdrowia swego w różnych szturmach przetrwawszy i teraz ustawicznych Krzyża Ś[wietego] nieprzyjaciela najazdach, wszelaką gotowością swoją, z oświadczeniem zupełnej nasz[e]j Rz[eczy]p[ospoli]tej wiary i Ojczyźnie swej miłość i też ochotę do usług naszych i Rz[eczy]p[ospoli]tej oddawać nie ustawa.

Zaczym abychmy i przeszłe zasługi jego łaską pańską naszą ozdobić i do dalszych jego tym snadniej pobudzić mogli, chętnieśmy na to pozwolili, abyśmy mu wieś Tajatowkę [sic!] nazwaną w Księstwie Siewierskim nad rzeką Kropiwną leżącą, którąśmy byli na faktory [?] nasze towarów leśnych od włości wizeńskiej [?] odłączyli i do dispositiej naszej zostawili, dali i konferowali, jakoz i tym listem naszym pomienioną wieś ze wszytkiemi naleznościami i przyległosciami z dawna do niej należącemi, nic a nic nie zostawując ani ujmując (wyjąwszy palenie popiołów) dajemy i konferujemy w spokojne używanie aż do ostatniego kresu żywota jego, obiecując po nas i najaśniejszych następcach naszych, że pomienionego urodzonego NM [tu powinno być wyzej wspomniane nazwisko] od spokojnego używania przerzeczonej wsi Tajatowka nazwanej ruszać nie będziemy, ani żadnemu do wzruszenia go mocy pozwalać nie [fragment niezrozumiały] całego i dożytowniego zupełnego prawa dotrzymamy. Co i najaśniejszy następcy nasi uczynią. Z tą jednak konditią, aby podwód do wywożenia towarów leśnych za listem naszym dodawał i do oddawania powołowsczyzny był obowiązany, także i faktory nasze, którychbyśmy tam zesłali dla palenia towarów leśnych w protektiej swej miał i mieszkania im wolnego w tej dzierżawie, gdyby tego potrzebowali nie bronił, od tych powinności wolnym zostawając [nieczytelne] superiora forma prawa nasze królewskie etc. na co dla lepszej wiary etc.

Tagi , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz