DANINA TATAROM – Kołpyta (Słoboda Jamska)

Przepisał i zlokalizował na mapie Władymir Prochorow. Zredagował i mapką opatrzył Jakub Brodacki.

Jag 906, s. 363 wg pierwotnej numeracji (skan 316)

Adam Zaręba mierniczy JKM województwa smoleńskiego przysięgły.

Czynię wiadomo tym listem mojem, iż za przywilejem JKM PNM i za listem JW JMP Aleksandra Corwina Gosiewskiego wojewody smoleńskiego, starosty puńskiego, od Królestwa IchM, na Dorohobużu i innych zamkach w województwie smoleńskiem leżących, od Moskwy rekuperowanych, przełożonego, abym wymierzył gruntu do paszni i osady zgodnego włók pięćset na koni sto Tatarom JKM w starostwie dorohobuskiem we włości siemlowskiej nad rzeką Osmą i rzeką Kołpytką leżące.

Jednak postrzegając tego, aby na każdej pustoszy według pomiaru i ograniczenia pewna liczba koni osadzona była, mianowicie na pustoszy Kołpycie Jamskiej, wymierzono i ograniczono gruntu:

– włók pięćdziesiąt jedna morgów sześć na koni trzynaście (a z osobna w tym obrębie zostawuc w cale gruntu włók dziesięć, w swojem ograniczeniu, we wsi Kolpyt[y] przy cerkwi S. Ille proroka#, do którego gruntu i poddanych KJM zwyż mianowanej wsi Tatarowie JKM żadnego wstępu mieć nie ma na wieczne czasy) na każdy końz osobna włók cztyry bez morgów półtora,

– a gruntu i lasu na uroczysku włók trzynaście morgów dwadzieścia cztyry, każdemu z nich włóka jedna morgów półtora.

W tej wiosce osiadło „koni” dziewięć: Asan Januszewicz z bratem – „koni” dwa, Sielimsza Januszewicz z synem – „koni” dwa, Wojna Szahuniewicz – „koń” jeden, Bahusz Asanowicz, Jan Januszewicz – „koń” jeden, Murawski – „koń” jeden*. A pustych „koni” cztyry na tychże pognojach tego siedliska, także gruntem w polu zarówno, ma się miarkować.

Do tychże „koni” dodano pustosz Kucharowo, Borki.

Tego gruntu pierwsza ściana granice, od rzeki Osmej, od kopca na brzegu tej rzeki, około [brzegu] usypanego, idąc ściana przesieczoną znamionami na drzewach do drogi z Kołpyty na Wysokie idącej, przy której kopiec usypany, który dzieli grunt po lewej stronie [s. 364:]Wysokiego, a po prawej Kolpyty Jamskiej. Od tego kopca i drogi, tąścianą do kopca około sosenki usypanego. Od tego kopca tąściana do Gościńca Carowej, do kopca narożnego, który dzieli grunt po lewej stronie Wysokiego, a po prawej grunt kołpytski. Od tego kopca wprawo, do kopca narożnego na Gościńcu Carowskiej usypanego, w którym kamieni dziewięć, który dzieli grunt po lewej stronie JKM wioski Maksimianków, a po prawej grunt Kołpytki Jamskiej. Od tego kopca w lewo prosto idąc przez lasek czarny, znamionami na drzewach do drogi z Maksimianków do Kolpyty Jamskiej, przy której obapół usypano kopców dwa, które dzielą grunt po lewej stronie JKM wioski Maksimianków, a po prawej grunt Jamskiej Słobody. Od tej drogi i kopców, tążścianą znamionami na drzewach idąc prosto przez czarny las, do kopca narożnego, około klona usypanego, który dzieli grunt po lewej stronie pana Kopańskiego Supronowa, z drugiej strony grunt tatarski Mamolek, a po prawej grunt Jamskiej Słobody Kucharowa. Od tego kopca powróciwszy w prawo, idąc ścianą przesieczoną, znamionami na drzewach do drogi z Mamolek do Kucharowa idącej, przy której usypany kopiec. Tążścianą prosto idąc przez rzeczkę Kołpytkę, znamionami na drzewach do drogi z Mamolek do Kołpytki idącej, przy której obapół usypano kopców dwa, które dzielą grunt po lewej stronie Mamolek, a po prawej grunt Jamskiej Słobody, Kucharowa. Tążścianą znamionami na drzewach do ściany wielkiej krzyżowej, która dzieli grunt po lewej stronie JKM. ścianą wielką trochę w prawo idąc, znamionami na drzewach wyciętemi, przez mszarzynę, do ściany podłużnej kołpytskiej i Borków starej granicy, na której trzy jodły z krzyżami i trzema wrębami wyciętemi. Od tej ściany i jedlin w prawo, starą granicą łużkiem i ruczajkiem [okienko!] idący, przez rzeczkę [okienko!] i las czarny, prostąścianą znamionami na drzewach różnych, krzyże i po trzy wręby wycięto, w wierzchowie ruczaja Czarnego. A ruczajem Czarnem w niż idąc, przez gościniec, i Carowej, w rzekę Osmę.Rzeką Osmą w górę idąc do kopca około wiązu na brzegu rzeki usypanego, u którego się pierwsza ściana granice zaczęła i tam się kończy.

Które to włók pięćdziesiąt jedna morgów sześć, na koni trzynascie, z dodatkiem w drugim obrębie, przy granicy wiaziemskiej, włók trzynaście morgów dwadzieścia cztyry wymierzawszy, za przywilejem JKM i za listem JM pana wojewody smoleńskiego, podałem w moc i wieczyste dzierżenie Tatarom JKM Jamskiej Słobody, wyżej mianowanym i towarzyszom, którzy tam osiędą.

A zaczym osiędą, te puste grunty ma być w zawiadowaniu urzęduzamku dorohobuskiego, dla pretszej osady.

A w Śrzedniem Zamku plac jeden na koni pięć [sic!], dla pobudowania domku, i ogród za zamkiem.

Na com dał ten list mój wymiaru i ograniczenia mego, z podpisem ręki mej mej własnej, i z moją pieczęcią. Pisan w Smoleńsku dnia dwudziestego augusty. Roku tysiąc sześćset dwudziestego szóstego.

#Adnotacja na marginesie: „Mianowicie cztyry ceru [?] den przy dro[dze?] vrazku [?] m [?] po lewej ręce cerkwi Ille [?] i idąc w lewą granicą z[namio]nami na d[rzewach] wyciętemi i po trzy [wręby do?] kopca [nieczytelne, dalej adnotacja schodzi na stopkę:] znamionami wyciętemi przez rzeczkę Kolpytkę idąc do drogi mutiszyńskiej [?], którą [nieczytelne]. Tąż starą granicą znamionami na drzewach wyciętemi do kopca narożnego [nieczytelne] do Borków idacej po prawej ręce [dalej nieczytelne].

*Po zsumowaniu koni wychodzi 7 lub 8 (licząc Bohusza Asanowicza).

Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz